Καὶ ὁ Υἱὸς αὐτοῦ ἔλεγε· Σαοὺλ, Σαοὺλ, τί με διώκεις; Τί οὖν Παῦλος; Τίς εἶ, Κύριε, ὁ λαλῶν μοι; Ὢ εὐγνώμονος δούλου! Εὐθέως τὴν δεσποτείαν ὡμολόγησε, Τίς εἶ, Κύριε; εἰπών. Ὁ δὲ Κύριος πρὸς αὐτόν· Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὁ Ναζαραῖος, ὃν σὺ διώκεις· ἀλλὰ ἀναστὰς (OM) εἴσελθε εἰς Δαμασκὸν, κἀκεῖ σοι λαληθήσεται (OM) τί σε δεῖ ποιεῖν.

Vgl.: Act 22,7-10; 26,14-16; der weitere Zitatkontext entspricht eher Act 9,4-6;